Местный колорит

Biror mahalliy sharoit, urf-odat yoki joyga xos turmush, peyzaj va til xususiyatlarini badiiy adabiyotda aks ettirish boʻlib, u baʼzan fransuz tilidan oʻtgan kulyoplokal termini bilan ham ifodalanadi. Mahalliy kolorit realistik adabiyotda tipik xarakterlarning tipik sharoitda mukammal tasvirlashning muhim talablaridan biri hisoblanadi. Yevropa adabiyotida sentimentalist yozuvchilar mahalliy koloritdan foydalanishda peyzajga koʻproq ahamiyat berdilar. Chunki ular tabiat tasviri fonida shaxsning sentimental holatini mukammalroq aks ettirishga intildilar. Romantik yozuvchilar esa asar voqealarini hali burjuaziya tuzumi qaror topmagan Yaqin Sharq hamda Kavkaz kabi oʻlkalarga koʻchirdilar. Makon va zamon jihatidan bunday keng imkoniyat ularga klassitsizmning qatʼiy chegaralarini buzishga va shu orqali oʻz orzu-umidlarini kengroq bayon etishga yordam berdi. Realistik adabiyot yuzaga kelgach, butun Yevropa va rus adabiyotida mahalliy kolorit tarixiy konkretlik kasb etdi. Natijada rus adabiyotida L. N. Tolstoy, keyinchalik A. Tolstoy, M. Sholoxov va boshqa realist yozuvchilarning ijodi yuksaklikka koʻtarildi. Mahalliy koloritni toʻlaroq aks ettirishda qardosh xalqlar adabiyotining P. Brovia, M. Ibrohimov, M. Avezov, Ch. Aytmatov, J. Ikromiy kabi vakillari alohida ajralib turadilar., mahalliy kolorit