magar

1. bogʻl. esk. kt. Soʻroq, taajjub, tasdiq bildiradi.

Magar istiqbol shu ekan, kelin, viz ham kiraylik, qizning tilini, dilini, tilak-istaklarini bilaylik. — M. Ismoiliy, Fargona t. o.

2. Faqat, yolgʻiz.

Shahar xalqining har bir tabaqasi deyarli Musulmonqul dakkisini yeb kelgan, magar ulamo xalqi undan juda rozi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. ayn. Agar.

Subh chogʻida magar, chiqqanda yorim toʻlgʻanib, Gul yoqasin chok etar, bulbulda afgʻon koʻzgʻalur. — Habibiy

adv surely, certainly, only, sole, single

mágar, eger