мадда
maddaмадда
1. айн. Йиринг.
Мулла Маҳмуд эзилган жойлари мадда олиб, маддадан бутун борлиғига иситма тарқаб ётаркан бўлаётган воқеалар худди тушида бўлаётгандек туюлаётганди. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар
2. кўчма. Юракдаги ғубор.
мадда
н pus, matter, ulcer
мадда
Eiter m, Eiterherd m