Концона или канцонетта

Trubadurlarning Oʻrta asr poeziyasida ritsarlar muhabbati haqidagi sheʼrlari. Kansonalar qatʼiy band tuzilishiga ega boʻlib, band (tornada) kansona bagʻishlangan shaxsga qaratiladi. Kansonada vazn tanlash, bandlarning tarkibidagi misralar miqdori va bandlar miqdori juda ham erkin xarakterga ega boʻladi. Shuning uchun ham ayrim ijodkorlar kansonalarning shaklini barqarorlashtirish uchun harakat qilganlar. Masalan, Aligeri Dante oʻzining falsafiy sheʼrlarida kansonaga maxsus shakl tanlab, oʻz «Ilohiy komediya»sining «Doʻzax» qismini kansonalar deb atasa ham, biroq asarning keyingi qismlarida bu shaklga rioya qilmaydi. Qadimgi Italiyada aksariyat kansonalar besh yoki yetti banddan iborat boʻlib, koʻproq 11 hijoli vaznda yaratilgan. Kansona ayniqsa XIV asrda Petrarka lirikasida rivoj topdi. Keyinchalik bu janrda gʻoyaviy-badiiy jihatdan yuksak asarlar yaratilmadi., kansona yoki kansonetta