Табиатдан фойдаланиш ва атроф-муҳит луғати
-
экологик норматив (меъёр); ландшафт компонентларидаги ифлослантирувчи кимёвий модданинг инсон организмига ёки бошқа рецепторга узоқ муддат мобайнидаги кундалик таъсири салбий оқибатларга олиб келмайдиган максимал миқдори. Ифлослантирувчи модда мавжуд бўлган объектнинг турига қараб СТЧК қуйидагича талқин қилинади: 1) СТЧК - ифлослантирувчи модданинг атмосферадаги (маълум давр учун олинган) шундай ўртача миқдорики, унинг инсонга бўлган даврий ёки бутун умри давомидаги таъсири инсонга ҳам, умуман атроф-муҳитга ҳам (узоқ келажакдаги оқибатларни ҳисобга олган ҳолда) салбий таъсир кўрсатмайди; 2) сувнинг гигиеник токсикологиясида ифлослантирувчи модданинг СТЧКси деб унинг инсон саломатлигига бевосита ёки билвосита салбий таъсир кўрсатмайдиган (гарчи унинг организмига бутун умри давомида таъсир қилса ҳам) ва сувдан фойдаланишнинг гигиеник шартларини бузмайдиган максимал концентрацияси тушунилади; 3) тупроқ учун СТЧК - тупроқдаги ифлослантирувчи модданинг атроф-муҳитга ва инсон саломатлигига (узоқ келажакдаги оқибатларни ҳисобга олганда ҳам) бевосита ёки билвосита таъсир кўсатмайдиган максимал миқдори. СТЧК рўйхатларида, одатда, ифлослантирувчи моддаларнинг хавфлилик даражаси (синфи) ва зарарлиликни лимитловчи кўрсаткич ҳам келтирилади.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
