Adabiyotshunoslik terminlarining izohli lugʻati
-
(гр. isos — тенг, бир хил ва syllabe — ҳижо сўзларидан) — изосиллабизм, тенг ҳижолилик. Бирор шеърий парчадаги мисралараро ҳижоларнинг тенг миқдорда бўлиши. Изосиллабизм кўпроқ силлабик шеърга хос бўлиб, унда шеърий мисралардаги ҳижоларнинг маълум нисбатда қатъий тенглиги асосий роль ўйнайди. Шунинг учун ҳам изосиллабизм силлабик шеър тузилишига асосланган ўзбек халқ поэтик ижоди ҳамда ўзбек совет шеъриятида кўп учрайдиган ҳодисадир. Ойбекнинг «Наъматак» шеъридан келтирилган қуйидаги банд мисралари 11 ҳижодан тузилганлиги учун ҳам бу банд изосиллабизмга мисол бўла олади: Нафис чайқалади бир туп наъматак — 11 Юксакда, шамолнинг беланчагида. — 11 Қуёшга кўтариб бир сават оқ гул, — 11 Виқор-ла ўшшайган қоя лабида — 11 Нафис чайқалади бир туп наъматак. — 11 Изосиллабизм шеърнинг ритмик оҳангдорлиги ҳамда таъсирчанлигини ошириб, ўқувчи хотирасида мустаҳкам сақланиб қолишини таъминлашга ёрдам беради.
Maqoladagi xato haqida xabar berish
