Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
(лат. intrico — чалкаштиряпман сўзидан) — интрига. Эпик ёки драматик воқеаларнинг мураккаб зиддиятлар асосига қурилиши. Интрига зид томонлардан бирининг онгли хатти-ҳаракати натижасида ёки табиий шарт-шароит натижасида юзага келиши мумкин. Интрига воқеалар ривожидаги драматизмнинг кескинлашувига, бирор характерга хос хислатларнинг тўлароқ намоён бўлишига ёрдам қилади ва ёзувчи ижодининг ғоявий йўналишини аниқлаб беради. Одил Ёқубовнинг «Улуғбек хазинаси» тарихий романидаги Улуғбек билан Эшон Убайдулла, хўжа Аҳрор ҳамда шайх Низомиддин Хомуш таъсирида бўлган шаҳзода Абдуллатиф ўртасидаги зиддият интригага яққол мисол бўлади. Ёки Абдулла Қодирийнинг «Меҳробдан чаён» асаридаги хон мирзолари ўртасидаги муносабатлар ҳам интригага асосланган. Асардаги воқеалар ривожининг шиддатли кечиши, кескинлик ва драматик таранглик интрига воситасида юзага келади.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
