Идейность литературы

адабиётнинг ғоявийлиги. Тасвирланаётган нарса ёки воқеага ижодкорнинг муносабати, унинг ҳаётга ва инсонга бўлган идеали. Ғоявийлик совет адабиётининг умумий мезони бўлиб, у бадиий асар мазмунига оид бир қанча фазилатларни: теманинг ижтимоий, сиёсий, фалсафий ёки ахлоқий аҳамиятини, ижтимоий ёʻналиши ёки мафкуравий тенденсиозлигини, бадиий ғоянинг тўғрилигини ўзида мужассамлаштиради. Ғоявийлик шунинг учун ҳам адабиёт ва санъатнинг асосий мезонидирки, ижодкор ўз асарида тасвирламоқчи бўлган воқеликка албатта ўз муносабатини ифодалайди; уни ё тасдиқ, ё инкор этади. Бусиз адабиётнинг «ҳаёт дарслиги» функсияси рўёбга чиқа олмайди. В. И. Ленин Клара Сеткин билан бўлган суҳбатда адабиётнинг ғоявийлиги ҳақида гапириб, ғоясиз ва қуруқ ишқибозликдан иборат адабиёт санъат ва адабиётнинг юксак идеал учун курашиши каби ҳаётий миссияни бажара олмаслигини алоҳида таъкидлаб кўрсатади. Коммунистик партиямизнинг Программасида, унинг адабиёт ва санъат ҳақидаги тарихий қарорларида совет адабиёти ва санъатининг, умуман прогрессив маданиятнинг муҳим ижтимоий вазифаси таъкидланган. Марксизм-ленинизм классикларининг ғоявийлик ҳақидаги фикрлари ҳамда Коммунистик партиянинг адабиёт ва санъат ҳақидаги илҳомбахш қарорларидан руҳланган совет адабиёцҳунослиги ўзининг ҳамма та-