Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
(лат. humanus — инсоний сўзидан) — гуманизм, инсонпарварлик. Адабиётга хос хусусиятлардан бири. Гуманизм адабиётнинг етакчи, бош омили бўлса, шу адабиётнинг ижтимоий қиммати ва тарбиявий аҳамияти юксак бўлади. Шунинг учун ҳам гуманизм Навоий, Жомий, Пушкин, Лермонтов, Горький, Ҳамза каби ёзувчи ҳамда шоирлар ижодининг муҳим хусусиятларидан бири бўлган. Гуманизм социалистик реализм адабиётининг ғоявий негизидир.
Психология терминларининг изоҳли луғати
-
(лат. humanus — инсоний) — гуманизм, одамларга меҳр-муҳаббат, одам қадр-қийматини ҳурматлаш, инсоният бахт-саодати учун ғамхўрлик қилишдан иборат дунёқараш формаси (қ. Гуманность).
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
