ғақ

тақл. с. Ўрдак ёки қарға-қузғунлар товушини билдиради.

Шақиллаб мақтаниш билан алахсиган олаҳакка, сигирнинг думи тегганда, ғақ! этди-ю, ура қочди. — С. Анорбоев, Оқсой

элик. (úyrek yaki gʻargʻa uqsaģan quslardıń dawısın bildiredi), gʻarq