Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
(лат. forma — таниш кўриниш сўзидан) — формализм. Бадиий асардаги ғоявий мазмунни инкор этиб, унинг шаклигагина аҳамият берувчи оқим. Формализм ижтимоий ҳаётда тушкунлик юз берган даврда авж олди. Бу нарса айниқса буржуа жамияти ўзининг империализм босқичига кўтарилганидан кейин кучли намоён бўлди. Формализм ижодкорни, гарчи у ўз ижодини сиёсий ҳаётдан узоқ деб ҳисобласа ҳам, ўз моҳияти жиҳатидан халқчилликдан, демократик хусусиятдан маҳрум этиб, ҳукмрон синфнинг реакцион идеологиясига тобе қилиб қўяди. Формализм «санъат санъат учун» шиори остида иш кўради. Бундай қараш ижодкорни бадиий асардаги ғоявийликни инкор этиб, қуруқ шаклга аҳамият беришга ва шу орқали асар мазмуни билан шакли ўртасидаги диалектик боғланишга зарар етказишга олиб келади. Формализм реакцион феодал-сарой адабиётига хос «санъатпардозлик» ва тақлидчиликда намоён бўлади.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
