Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
фольклористика, фольклоршунослик. Халқ оғзаки ижоди тўғрисидаги фан бўлиб, у узоқ тарихий тараққиёт босқичини босиб ўтди. Ўтмишда фольклористика маълум ютуқларга эришган бўлса ҳам, лекин у халқ оғзаки ижодини чуқур илмий асосда изчиллик билан ёрита олмади. Марксизм-ленинизм назариясига асосланган совет фольклористикаси фольклоршунослик тарихий тараққиётининг янги ва юқори босқичи бўлди. Ўзбек фольклоршунослик фани ҳам Октябрь революциясининг меваси сифатида туғилиб, такомиллашиб борди. Фольклор ва этнография ҳақидаги рус фанининг қарийб икки юз йиллик бой тарихи ва ютуқлари, улуғ рус демократ шоир, адиб ва танқидчилари Радишчев, Пушкин, Белинский, Герцен, Чернишевский, Добролюбов, Салтиков-Шчедринларнинг халқ оғзаки ижоди ҳақидаги материалистик назариялари, А. М. Горькийнинг фольклористика соҳасидаги самарали хизматлари ўзбек фольк-
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
