Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
(ингл. euphony — яхши овоз сўзидан) — эвфония, оҳангдошлик, оҳангдорлик. Нутқда кучли оҳангдорлик туғдирувчи турли хил фонетик усуллар, ҳолатлар. Эвфония нутқнинг ҳар қандай тури учун маълум даражада хос ҳодисадир. Бадиий адабиётда ҳам унинг аҳамияти катта. Эвфония туфайли шеърий ритм изчиллашади, поэтик фикр жарангдор ифодаланади ва унинг эмоционал таъсири кучаяди. Шунинг учун бадиий адабиётда эвфония туғдирувчи усул ва воситалар турли-тумандир. Масалан: қофия, аллитерация, товуш такрорлари, ассонанс ва ҳ.к. Айрим пайтда нутқда ёқимсиз, жарангсиз товушларнинг кўп қўлланилиши эвфонияга қарама-қарши ҳолатни келтириб чиқаради ва бу ҳолат какофония деб аталади.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
