Эпопея

1. (гр. epopoiia — қўшиқлар, ривоятлар тўплами сўзидан) — эпопея. Воқеабанд адабиётдаги энг катта ва кенг қамровли шакллардан бири бўлиб, қадимги қаҳрамонлик эпопеялари билан ҳозирги даврдаги эпопеялар ўртасида катта фарқ бор. Чунончи, қаҳрамонлик эпопеяларига қадимги Грецияда маълум бир тарихий воқеа муносабати билан халқ ҳаёти ва курашини тасвирловчи барча халқ ривоятлари, қўшиқлари кирса, ҳозирги даврдаги эпопеялар асосини катта тарихий давр ёки йирик тарихий воқеаларни, жамиятдаги ижтимоий-сиёсий курашни акс эттирган, қаҳрамонлар тақдири бир-бирига боғланган йирик бадиий асарлар — роман ёки романлар цикли ташкил этади. Қадимги қаҳрамонлик эпопеялари ўз тарихий жиҳатидан жуда ҳам қадимий фольклор намуналарига, мифологик қарашларга бориб тақалади, яъни халқнинг қадимда яратган

Manba: Хотамов, Н.; Саримсоқов, Б. (1979). Адабиётшунослик терминларининг русча-ўзбекча изоҳли луғати. Tashkent: Ўқитувчи., 349-bet.

1. EPOPE 1.Эпик жанрдаги тарихий воқеалар тасвирланган йирик асар. 2.Мардонавор, жасурона ишлар билан боғлиқ бир қатор воқеалар.

Manba: Рафиев, Абдурозиқ; Ўзтурк, Тунжай; Ўзтурк, Юксал; Худойбердиев, Жўра; Мирҳаким, Мирсанжар; Билен, Исмоил; Айдўған, Танер; Аннаев, Аброр (1997). Ўзбекча-туркча ва туркча-ўзбекча изоҳли луғат. Tashkent: Ўзбек-турк лицейлари нашри / Özbek-Türk Liseleri Yayınları., 212-bet.

1. ж лит. эпопея (катта эпик асар); эпопея Льва Толстого «Война и мир» Лев Толстойнинг «Уруш ва тинчлик» эпопеяси.

Manba: Abdurahimov, Maqsud (2021). РУССКО-УЗБЕКСКИЙ И УЗБЕКСКО-РУССКИЙ СЛОВАРЬ / RUSCHA-O'ЗБЕКЧА ВА О'ЗБЕКЧА-РУСЧА ЛУГ'АТ. Ташкент: Академнашр., 378-бет.