эпилог

1. (гр. epilogos — сўнгги сўз иборасидан) — эпилог, хотима, сўнгги сўз. 1. Қадимги грек драмалари охирида асарнинг характери, муаллифнинг мақсади ва ғоясини баён этиб, томошабинга мурожаат қилинувчи қисм. 2. Бадиий асарда асосий воқеалардан сўнг келиб, асар қаҳрамонларининг кейинги тақдири ҳақида ихчам, лўнда хабар берувчи қисм. Ўта мураккаб, чигал қисматга эга бўлган қаҳрамонлар иштирок этувчи асарларда, албатта, хотима берилади. Масалан: Ф. Достоевскийнинг «Ака-ука Карамазовлар», «Хўрланган ва ҳақоратланганлар», И. Тургеневнинг «Оталар ва болалар», А. Қодирийнинг «Ўтган кунлар», «Меҳробдан чаён» каби асарларида хотима мавжуд.

Manba: Хотамов, Н.; Саримсоқов, Б. (1979). Адабиётшунослик терминларининг русча-ўзбекча изоҳли луғати. Tashkent: Ўқитувчи., 347-bet.

1. адаб. Эпилог м, Начворт н

Манба: Каримов, Шавкат; Исмоилов, Юсуф (2011). УСБЕКИСЧ-ДЕУЦЧЕС ВЎРТЕРБУЧ О'ЗБЕКЧА-НЕМИСЧА ЛУГ'АТ. Ташкент: Ниҳол» нашриёти., 50-бет.

1. SONUÇ, HATİME Адабий асарнинг хотимаси, асар қаҳрамонларининг тақдири ҳақидаги қисм, хотима.

Manba: Рафиев, Абдурозиқ; Ўзтурк, Тунжай; Ўзтурк, Юксал; Худойбердиев, Жўра; Мирҳаким, Мирсанжар; Билен, Исмоил; Айдўған, Танер; Аннаев, Аброр (1997). Ўзбекча-туркча ва туркча-ўзбекча изоҳли луғат. Tashkent: Ўзбек-турк лицейлари нашри / Özbek-Türk Liseleri Yayınları., 212-bet.

1. м 1. эпилог, хотима (бадиий асарнинг охирги — тугалланувчи қисми); 2. перен. охир (бирор нарсанинг охири, тугаши).

Manba: Abdurahimov, Maqsud (2021). РУССКО-УЗБЕКСКИЙ И УЗБЕКСКО-РУССКИЙ СЛОВАРЬ / RUSCHA-O'ЗБЕКЧА ВА О'ЗБЕКЧА-РУСЧА ЛУГ'АТ. Ташкент: Академнашр., 378-бет.