Двуязычный

Jahon xalqlari adabiyotida ikki tilda ham bemalol badiiy asar yaratuvchi ijodkorlar shu nom bilan yuritiladi. Zullisonaynlikning yuzaga kelish sabablari juda koʻp: ijodkorning ota-onalari ikki xil millat vakili boʻlishi yoki oʻz qiziqishi, koʻp vaqtlar boshqa millat vakillari orasida yashashi yoxud tarixiy sharoit taqozosi bilan boshqa xalq tilini mukammal oʻrganishi natijasida ikki tilda ham asar yozadigan boʻlishi mumkin. Biroq oʻzi ijod qilgan tillardan qay birida sermahsul boʻlishi, qay biridagi asarlariga talab koʻproq boʻlishiga qarab zullisonayn ijodkorlar oʻsha tilda nisbatan koʻproq asar yaratishi mumkin. Zullisonaynlik ijodkordan oʻzi ijod qiluvchi har ikki tilni ham mukammal bilishi, har ikki xalq tarixi va adabiyoti, bu adabiyotlarning yetakchi anʼanalari, ularning xususiyatlari kabi masalalardan yaxshi xabardor boʻlishni talab etadi. Zullisonaynlik oʻzbek adabiyotida juda qadimdan mavjuddir. Aksariyat oʻzbek zullisonayn ijodkorlari koʻproq oʻzbek va fors-tojik tillarida ijod qilganlar. Bu narsa oʻzbek va fors-tojik xalqlarining qadimdan yonma-yon yashab kelishi, har ikki adabiyotning ham bir-biriga yaqin adabiy anʼanalarga egaligi kabilar bilan izohlanadi. Masalan, Navoiy, Bobir, Gulxaniy, Zavqiy, Muqimiy, Furqat, Uvaysiy, Nodira, Anbar otin kabi oʻzbek shoirlari oʻzbek va fors-tojik tillarida barakali ijod qilganlar. Oʻzbek sovet adabiyotining Hamza, S. Ayniy kabi namoyandalari ham ikki tilli ijodkorlardir. Qardosh xalqlar adabiyotining Ch. Aytmatov, Oʻ. Sulaymon kabi namoyandalari oʻz ona tillari va rus tilida gʻoyaviy-badiiy jihatdan yuksak asarlar yaratmoqdalar., ikki tilli, zullisonayn