ДНО, дна с 1. (мн. нет)

русча

1 та луғатда учрайди ЖСОН Шеваларда

Русча-ўзбекча луғат русча

таг, туб (сув, дарё, денгиз ва ш. к. ҳақида); дно реки/озера дарёнинг/кўлнинг таги; достать со дна моря камень денгизнинг тагидан тош олиб чиқмоқ; 2. таг (бирор идиш, яшик, кема ва ш. к. нинг пастки қисми); дно бочки/бутылки/ведра бочканинг/шишанинг/челакнинг таги; перевернуть лодку вверх дном қайиқни тўнтариб қўймоқ ♦ идти (пойти) ко дну ғарқ бўлмоқ, ҳалок бўлмоқ, чўкиб кетмоқ.