Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
(гр. dilogos — икки сўз) — дилогия. 1) Бир хил мазмун, тугал сюжет, иштирок этувчилар билан боғланган икки мустақил асар. Дилогия таркибига кирган иккала асар ҳам гарчи композиция жиҳатидан мустақил бўлса-да, бироқ ғоявий мазмуннинг бирлиги, акс эттирилган тарихий давр ва асосий қаҳрамонларнинг умумийлиги жиҳатдан бир асар ҳисобланади. Масалан, А. Н. Толстойнинг «Иван Грозний», И. Ильф ва Е. Петровнинг «Ўн икки стул» ва «Олтин бузоқ» асарлари дилогияга мисолдир. Михаил Шевердиннинг «Санжар ботир» ва «Бўри изидан», Ойбекнинг «Қутлуғ қон» ва «Улуғ йўл», Ҳамид Ғуломнинг «Машъал» асарлари ўзбек дилогиясига яққол мисол бўла олади. Қадимги грек театрида икки қисмдан иборат драмалар ҳам дилогия деб аталган. 2) Айни бир сўзни турли маъноларда ишлатишдан иборат риторик усул; антанаклазис (қ.).
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
