Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
русча
-
(лат. detectio — фош этиш; инг. detect — очилиш, detective — жосус сўзларидан) — детектив адабиёт. Бирор жиноий иш билан боғлиқ бўлган яширин сирни мантиқий жиҳатдан мураккаб таҳлил орқали очишга бағишланган бадиий асарлар мажмуи. Детектив адабиётнинг асосчиси Эдгар По ҳисобланди. У ўз ижодида жуда ҳам кўп детектив новеллалар ёзган. Масалан, «Морг кўчасидаги қотиллик» (1841), «Мария Роженинг сири» (1842—43), «Ўғирланган мактуб» (1844) ва ҳ. к. XIX аср детектив адабиётининг улкан намояндалари сифатида Э. Габорио (Франция), У. Колинз ва
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
