дегенерация
degeneratsiyaдегенерация
1. Организмдаги биологик ва психик белгиларнинг касаллик ёки бошқа омиллар туфайли ёмонлашуви; насл айниши.
2. биол. Ҳужайраларнинг ёки жонли организмларнинг бузилиш жараёни.
Томир ушлаб кўрилганда, унинг девори қаттиқ эканлигини сезиш мумкин: бу каби томир деворида дегенерация ҳодисаси бор. — Н. Исмоилов, Касалларни парвариш қилиш
дегенерация
н тиб. degeneration
Синонимлари: деградация
Дегенерация
- Дегенерация, бузилиш, айниш, аслидан чекиниш — организм онтогенезида орган ва тўқималар структурасининг соддалашуви ёки редукцияси; масалан, итбалиқнинг бақага айланишида думининг йўқолиши.
Дегенерация
- [лот. degenerare – насл айниши] – 1) ўсимлик ва ҳайвонларнинг қимматли мослашиш ёки хўжалик хусусиятларининг авлоддан авлодга бузилиб ўтиши, ёмонлашиши; 2) организмлар аъзоларининг нормал индивидуал ривожланиш жараёнида ёки касаллик туфайли яшаш шароитларининг ўзгариши билан кичрайиши ёки йўқ бўлиб кетиши.
дегенерация
- дегенерация, айниш