дарра
darraдарра
1. тар. Хон-амирлар даврида жазога маҳкум этилган кишиларни савалаш учун қайишдан ўриб ёки тикиб ясалган қалин энли қамчи.
Захзиндонларда дарра еб, баданлари қаварган бегуноҳ кишилар, пок дийдалар ётар эди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
Зум ўтмай бир ўрам чилвир билан тўрт энлик қалин дарра олиб чиқди. — С. Сиёев, Аваз
2. Халқ ўйинларидан бири ва шу ўйинда ютқазган кишини уриш учун рўмол ёки белбоғдан эшиб қилинган қамчи, арқонча.
3. кўчма Куч, қурол; восита.
Замонавий қизиқчилар кўпроқ эскиликнинг кишилар турмуши ва тушунчасидаги кўринишларини сатира дарраси билан аямай савалайдилар. — М. Қодиров, Ҳажв, ханда ва қаҳқаҳа
- Даррага ётқизмоқ Дарра билан жазолаш учун ётқизмоқ, ётқизиб дарра билан урмоқ, дарраламоқ. Бенамозлардан бирини даррага ётқизиб, ҳадеб уни урмоқда эдилар. — МуштумМенда бошқаларнинг ўғлини даррага ётқизиш чоғида кўндаланг келадиган виждон бор, диёнат бор. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
дарра
н lash, whip
ДАРРА
dúrre, qamshı
дарра
тар. Peitsche f
- дарра билан саваламоқ peitschen, durchpeitschen