Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
(итал. burlecca, burla — ҳазил сўзидан) — бурлеска. Халқ шеърияти ва драмаларининг комик (қ. Комизм) ва пародиявий (қ. Пародия) турларидан бири. Бундай асарда танланган мавзу билан асар тили ўртасида мослик бўлмайди. Масалан, жуда ҳам юксак фалсафий мавзу оддий юмористик тил билан ифодаланса ёки жуда ҳам арзимас кичик мавзу кўтаринки, фалсафий тил билан ифодаланса, бурлеска юзага келади. Бурлеска қадимги грек адабиётида пайдо бўлиб, кейинчалик XVII асрда ғарбий Европага кенг тарқалди. Россияда эса бурлеска XVIII асрда оммавийлашди. Ўзбек адабиётида бурлесканинг намунаси сифатида Абдулла Қаҳҳорнинг «Нотиқ» ҳикоясига ўхшаш ҳикояларни кўрсатиш мумкин.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
