Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
(гр. biblion — китоб, grapho — ёзаман сўзларидан) — библиография. Адабиётшуносликка ёрдамчи соҳалардан бири бўлиб, илгари бу соҳа китобиёт номи билан юритилган. Библиография термини эрамизнинг I—II асрларида қадимги Грецияда пайдо бўлди. Унинг назарий масалалари эса XVIII асрдан бошлаб ишлана бошланди. Бошқа фан соҳалари каби библиография ҳам ўзининг назарий ва методик асосларига эга. Унинг назарий масалаларига библиографиянинг турлари ва ҳар бир турнинг ўзига хос хусусиятларини ишлаб чиқиш киради. Библиографиянинг методикасига эса библиографик қўлланмалар (қ. Библиографические пособия) тузиш йўллари, у ёки бу библиографик қўлланмалар учун керакли адабиётларни
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
