Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
— бард. Қадимги кельт халқларининг шоири, бахшиси. Бардлар поэзияси эрамиздан бир неча юз йиллар илгари юзага келган бўлиб, XVIII асрда ўзининг мавқеини йўқотган. Бардлар — князларнинг сарой шоирлари. Бард бўлувчи шахс юқори шоирлик маҳоратини эгаллаш учун 10—12 йил мобайнида махсус мактабларда таълим олган. Инглиз шоири Дж. Макферсон (1736—1796) афсонавий бард — Оссион ҳақидаги қўшиқни нашр эттиргач, бардлар поэзияси Европадаги романтизмнинг тараққиётига кучли таъсир кўрсатди. Бард сўзи XVIII асрда ўзига хос мазмунни йўқотганидан кейин у шоир сўзига синоним бўлиб қолди.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
