Bard

1. — бард. Қадимги кельт халқларининг шоири, бахшиси. Бардлар поэзияси эрамиздан бир неча юз йиллар илгари юзага келган бўлиб, XVIII асрда ўзининг мавқеини йўқотган. Бардлар — князларнинг сарой шоирлари. Бард бўлувчи шахс юқори шоирлик маҳоратини эгаллаш учун 10—12 йил мобайнида махсус мактабларда таълим олган. Инглиз шоири Дж. Макферсон (1736—1796) афсонавий бард — Оссион ҳақидаги қўшиқни нашр эттиргач, бардлар поэзияси Европадаги романтизмнинг тараққиётига кучли таъсир кўрсатди. Бард сўзи XVIII асрда ўзига хос мазмунни йўқотганидан кейин у шоир сўзига синоним бўлиб қолди.

Manba: Хотамов, Н.; Саримсоқов, Б. (1979). Адабиётшунослик терминларининг русча-ўзбекча изоҳли луғати. Tashkent: Ўқитувчи., 33-bet.