bang
бангbang
1. ayn. 1 nasha 2.
Oʻtirib shu zamon bangni iyladi, Katta sarxonaga buni joyladi. — Intizor
Sharob bilan bang kor qilib, boshini aylantirdi. — Bir soatlik xalifa
2. Mastlik; kayf.
Shayxlar borki, bang xayolotini elga karomat deb sotadilar, johillar borki, kitob qoʻltiqlab, olimlik daʼvo qiladilar. — Oybek, Navoiy
3. ayn. Bangi.
Oxiri Abdurahmon boboyi banglar orasidan oʻziga zamin topdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
bang
Qarang: nasha
bang I bæŋ
1. v urilmoq, qoqinmoq, qarsillatmoq, tarsillatmoq (eshikni)
2. n qarsillash (eshik)
3. adv so'zl. birdan, kutilmaganda, naq, qoq
4. int tars-tars qars, taq
bang II
peshonagajak
bang bæŋ
n 1. oʻzbekchakuchli zarbaruschaсильный удар
2. oʻzbekcha(to‘satdan chiqqan tovush haqida) shaq (tars, taq) etgan ovoz, portlashruscha(о внезапном звуке) хлопок, взрыв
BANG
báń, nasha, náshe