Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
— ички диалог. Диалог (қ.) кўринишларидан бирининг шартли номланиши бўлиб, у қаҳрамоннинг хаёлан бошқа бир қаҳрамон билан сўзлашувини англатади. Ижодкор қаҳрамоннинг ички кечинмаларини ёрқинроқ ифодалаш учун айрим ҳолларда ички диалогга мурожаат қилади. Ички диалог қаҳрамон руҳиятидаги қарама-қаршиликлар, изтиробларни ифодалашда айниқса яхши самара беради. Шекспирнинг «Гамлет» трагедиясида Гамлетнинг отаси арвоҳи билан, М. Шайхзоданинг «Улуғбек» драмасида Мирзо Улуғбекнинг Амир Темур руҳи билан сўзлашуви ички диалогга мисол бўла олади.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
