Adabiyotshunoslik terminlarining izohli lugʻati
-
— веймар классицизми. XVIII асрнинг 80—90- йилларида немис адабиётида пайдо бўлган адабий оқим. Веймар классицизми (қ. Классицизм) вакиллари ижодида ҳам маърифатни тарғиб қилиш, инсон ақл-заковатини улуғлаш ғоялари етакчи ўринни эгаллайди. Улар қадимги грек адабиёти сюжетларига катта эътибор берганлар. Христофор Мартин Виланд (1733—1813) нинг «Агатон» романида веймар классицизмининг характерли хусусиятлари ўз ифодасини топган. Буюк немис мутафаккири И. В. Гётенинг «Ёш Вертернинг изтироблари» романида ҳам веймар классицизмининг таъсири сезилиб туради.
Maqoladagi xato haqida xabar berish