Adabiyotshunoslik terminlarining izohli lugʻati
-
— илҳом. Ижодкорнинг ғоят жиддий, кўтаринки руҳда ижод этиши. Илҳом билан ижод қилиш бадиий асар таъсирчанлигининг асосий шартларидан биридир. Илҳом билан ишлаганда ижодкорнинг фикр-туйғулари қуюлиб келади. У кўпдан жавоб топа олмай юрган саволларига жавоб топади, чигал муаммоларни ҳал қилади. Қадимги греклар илҳомни талант сингари илоҳий туҳфа ҳисоблаб, уни гўзал пари сифатида тасаввур қилганлар. Римликлар эса илҳом билан ижод қилишни қанотли от (Пегас) да сайр этишга қиёслайдилар. Илҳомни мажозий маънода пари, оҳуларга ўхшатиш ўзбек шоирлари ижодида ҳам учрайди. Масалан: Ишим бордир ўша оҳуда, У менга кўринар ҳар замон, Фикримни чулғайди беомон, Ўтларга ташлайди хўп ёмон, Ишим бордир ўша оҳуда... (Ҳ. Олимжон)
Maqoladagi xato haqida xabar berish
