urin

1. Oʻzini har tomonga urmoq, har yoqqa talpinmoq; harakat qilmoq, intilmoq.

Qafasda qush urinayotir.

Bozor-da yurgan xalq — fuqaro ham kir-yupun, isqirt, gʻazabli, shoshadi, turtinadi, urinadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Biror ishni bajarishga kirishmoq; unnamoq, tutinmoq; biror ish bilan band, ovora boʻlmoq.

[Nazokat] Oshga urindi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Chol oynagini olib, koʻz yoshini artdi va yana ishga urindi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Sayfini ilgariroq ishga joʻnatdim-da, oʻzim nimagadir urinib, kechroq qolib bordim. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. Biror ishni bajarish, biror narsaga erishish va shu kabilar uchun harakat qilmoq, harakatida boʻlmoq.

Qiz uni [tovuqni] ushlab olgani koʻp urindi, juda qiynalib ketdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Aʼzam kun boʻyi Muhiddinni xoliroq uchratishga urinib koʻrdi, boʻlmadi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi

Iloji boricha uning sheʼrlarini yerga urishga, Feruzning koʻzi oldida obroʻsizlantirishga urindilar. — S. Siyoyev, Avaz

4. Holdan toymoq; charchamoq; qiynalmoq.

[Oʻgʻil:] Jon ona, oʻzim yoʻlda juda urinib keldim. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Bir oz kutmabsiz-da, qori aka, issiqda ancha urinib qolibsiz. — I. Rahim, Chin muhabbat

Kumushbibi ogʻriqlardan shikoyat qilib yurar, shuning uchun onasi tinch uxlasin, ortiq urinmasin! deb bugun namozga ham uygʻottirmagan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

5. koʻchma Asli holatini, sifatini yoʻqotmoq: eskirmoq.

Uringan roʻmol.

Uyga urinib, ezilib qaytib kelgan nonni yeydigan odam yoʻq. — S. Ahmad, Non-nasibamiz haqida

Maktub anchagina uringan, qogʻoz shalaqlangan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

[Chopon] Juda yangi boʻlmasa ham, har holda urinmagan — T. Malik, Ajab dunyo

place, seat