tara

1. Taroq yoki boshqa biror narsa bilan soch, soqol va shu kabilarning chigilini yozmoq, tekislamoq.

Shundan keyin sochlarini bir tomonga silliq taragan tilla tishli yigit qoʻl koʻtardi. — N. Aminov, Suvarak

Otam oʻylanib qoldi. Soqolini barmoqlari bilan taradi. — Oydin, Sadagʻang boʻlay, komandir

Qorongʻida sokin turgan otning boʻynidan quchoqladi, barmoqlari bilan yolini taradi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. q. x. Ariq-joʻyaklarga suvni bir meʼyor-da taqsimlab oqizmoq, taratmoq.

Joʻyak olingan joylarda tajribakor suvchilar chanqagan gʻoʻzalarga suv tarardilar. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

Shermat ota ikki gektarlik kartaga suv tarab boʻldi-da, egatlarni koʻzdan kechirib, oʻqariq boʻyiga chiqdi. — H. Nuʼmon, Fasllar

3. koʻchma poet. Yoymoq, sochmoq.

Qorli togʻlar orqasidan Atlas sochin tarab quyosh, Goh moʻralab, oʻynatar qosh, Xanda sochar dudogʻidan. — Gʻayratiy