Танка
ruscha- танка. Қадимги япон поэзиясидаги беш мисрадан иборат шеърий жанр бўлиб, у «қисқа қўшиқ» деб ҳам аталган. Танканинг ўзига хос анъанавий вазни бўлиб, унга кўра, биринчи ва учинчи мисралар беш ҳижоли, иккинчи, тўртинчи ва бешинчи мисралар — етти ҳижоли бўлиши лозим. Танка асосан VIII асрда «Манъёсю» антологиясида ўзининг юқори босқичига эришган.