стиль писателя

ёзувчининг услуби

ёзувчи услуби. Ижодкорнинг ўзига хос тили, характер яратиши ва бадиий қуввати. Ҳар бир чинакам ижодкор ўз услубига эга бўлади. Масалан, Навоий ғазаллари юксак бадиийлиги, фикрларнинг теранлиги билан, Бобир асарлари эса мусиқийлиги, тилининг соддалиги билан ажралиб туради. Услуб ижодкорнинг ўзлигини, мустақиллигини белгилайди. Аммо услубни ёзувчи ўзи ўйлаб чиқарган нарса деб қараш керак эмас. Ижодкор ўзидан аввалги адиб ва шоирларнинг асарлари билан танишар экан, улардан ўрганади. Услубнинг шаклланиш жараёни жуда мураккабдир. Адабиёт тарихини билмасдан туриб, ёзувчи услубини аниқлаш жуда қийин.