слух
русчаслух
м 1. эшитиш, тинглаш, эшитиш қобилияти
органы слуха эшитиш аъзолари
у девочки хороший слух қизчанинг эшитиш қобилияти яхши
2. хабар, дарак, миш-миш гап, овоза
ложные слухи ёлғон хабар
распространять слухи миш-миш тарқатмоқ
- слухами земля полнится погов. тешик қулоқ (ахир бир кун) эшитади
- ни слуху, ни духу о ком-чём дом-дараги ёʻқ; жимжит; на хат бор, на хабар
- обратиться (или превратиться) в слух бутун вужуди билан эшитмоқ; диққат билан қулоқ солмоқ (тингламоқ)
слух
впечатление
СЛУХ
- — эшитиш; атрофдаги муҳитда рўй бераётган товуш тўлқинларини бир-биридан фарқлантириш; товуш тўлқинларини акс эттириш.