СЛОВА

СЛОВА

1. — сўз; тилнинг муайян маъно англатувчи асосий воситаларидан бири, тушунчалар ҳосил бўлишининг зарур шарти, воситаси ва тушунчанинг моддий ифодаси. С. билан тушунча ўзаро узвий равишда боғлиқдир. Лекин С. билан тушунча айнан бир-бирига тенг эмас. Конкрет шароитга қараб С. билан тушунча ўртасидаги муносабат турлича бўлиши мумкин. Баъзан тушунча билан сўзнинг маъноси тўғри келади, баъзида эса С. нинг маъноси тегишли тушунчадангина иборат бўлиб қолмай, унга ҳис-туйғулар ҳам кириши мумкин. Мас., «жонгинам» С. и. «жон» тушунчаси билан бирга шахснинг маълум вақтдаги ҳолатини, кайфиятини, интилишларини ҳам ифодалайди. Демак, бу ўринда С. нинг маъноси тушунчадан кенг бўлади. Шунингдек, С. нинг маъноси тегишли тушунчанинг мазмунидан тор бўлиши ҳам мумкин. Мас., «юлдуз» деган умумий С. нинг маъноси «юлдуз» деган илмий тушунчанинг мазмунидан тордир.