Саджъ

Саджъ

1. (ар. سجع — булбул, тўти, қумри каби қушлар овозининг уйғунлашиб келиши сўзидан) — сажъ. Бадиий сўз санъатларидан бири бўлиб, у бир ёки бир неча гаплардаги айрим сўзларнинг ё вазнда, ё равийда (қ. Рифма) ёхуд ҳар иккаласида мос келиши, қофияланиши натижасида юзага келади. Сажъ ўтмиш бадиий, публицистик, ахлоқий-дидактик, фалсафий ҳамда тарихий мемуар адабиётимизда кенг қўлланилган. Сажъ санъати ишлатилган наср — насри мусажжаъ, назм эса назми мусажжаъ деб юритилган. Сажланган текст равон ўқилади, оҳангдорлик касб этади ва кишининг хотирасида мустаҳкам сақланиб