романтика
romantikaромантика
Кишида зўр кўтаринки руҳ уйғотадиган, уни улуғликка илҳомлантирувчи ғоя ва ҳис-туйғулар билан тўлиб-тошган нарса; дунёни юксак эмоционал ҳис этишга ёрдам берувчи вазият, турмуш шароити.
Кураш романтикаси.
Тарихнинг романтикаси ёʻқ дейсизми? Уҳҳў! Ҳамма романтика тарихда. Учувчиларингиз ҳам, хирургларингиз ҳам буюк тарих машинасининг алоҳида ғилдирак-чаларини айлантиради, холос. — П. Қодиров, Уч илдиз
Ёшликдан менинг романтика, саргузаштларга мойиллигим бор эди. — Ёшлик
романтика
н romance, romanticism
Романтика
- — романтика. Юксак орзу ва истак, ҳаётбахшлик каби маъноларда қўлланувчи тушунча бўлиб, бадиий асарда тасвирланган кўтаринки ҳаётий воқелик, қаҳрамонлик ҳам мазкур термин билан ифодаланади. Шунинг учун романтика терминини конкрет тарихий ижодий метод билан чалкаштириб юбориш ярамайди. Яъни романтик тасвирий усул ва воситалар асосида яратилган Навоийнинг Фарҳод ва Ширин, Лермонтовнинг Мцири каби образларини ҳаётий жўшқин романтика билан суғорилган Ойбекнинг Йўлчи ва Гулнор, А. Қаҳҳорнинг Саида каби реалистик образларидан фарқлаш лозим. Романтика социалистик реализм адабиётининг муҳим хусусиятларидан бири бўлиб, бу хусусият ҳаётдаги, умуман, инсон характеридаги бунёдкорлик ва яратувчанликка интилиш иштиёқини, кураш ҳамда жўшқинликни ифодалашда намоён бўлади. Совет ёзувчиларининг асарлари ана шундай романтика билан суғорилгандир.