Развязка

Развязка

1. — ечим. Бадиий асар асосида ётувчи конфликтнинг ҳал этилишини баён этувчи сюжет қисми. Ечим асардаги тугуннинг мантиқий якуни сифатида юзага келгандагина ўқувчини ишонтира олади. Ечимнинг характери ижодкорнинг дунёқараши, маҳорати билан боғлиқ бўлишидан ташқари, у адабиётдаги ҳукмрон ижодий метод, йўналиш ва оқимлар билан ҳам бевосита боғлиқдир. Масалан, романтик ижод типига мансуб халқ достонлари, эртакларида асар халқ идеали билан боғлиқ ҳолда асосан муваффақият қозониш ечими асосида якунланади. Бироқ реалистик адабиётда ечим характери реал воқелик, шарт-шароит тақозосига боғлиқ. Масалан, Абдулла Қаҳҳорнинг «Синчалак» повестидаги ечим Саидага хос партиявий принципиалликнинг ғалабаси ва манманлик, ўзбошимчалик ҳамда шахсиятпарастликнинг енгилишида ифодаланади. Демак, реалистик адабиётда асар ечими асар тугунининг мантиқий ривожи, тасвирланган шарт-шароит тақозоси билан боғлиқ ҳолда юзага келади. Ечимнинг асар композициясидаги ўрни аксарият ҳолларда сюжетнинг кульминациясидан кейин бўлса ҳам, бироқ баъзан ёзувчининг хоҳиши, манерасига боғлиқ равишда сюжетнинг бошланишида ҳам учрайди, яъни аввал ечим берилиб, сўнгра шу ечимни асословчи воқеалар тизмаси баён этилиши мумкин.