Персонификация
ruschaПерсонификация
- (лат. personafacio — шахслантираман сўзидан) — жонлантириш, персонификация. Жонлантиришнинг бир тури бўлиб, бадиий асардаги бирор жонсиз предметга шахс сифатида мурожаат этилади. Шарқ адабиётшунослигида жонлантиришнинг бу усули ташхис (шахслантириш) деб юритилган. Жонлантиришнинг бу усули ўзбек совет шеъриятида ҳам қўлланилади. Масалан, Абдулла Ориповнинг «Муножотни тинглаб» шеъридаги қуйидаги мисралар жонлантиришнинг ёрқин далилидир: Қани айт, мақсадинг нимадир сенинг, Нега тилкалайсан бағримни, оҳанг?.. Рауф Парфининг қуйидаги мисраларида эса шоир рубобга мурожаат этади: Рубоб, рубоб, сен уни қувла, Овозини ўчирсин алам...