Метод творческий

Adabiyot va sanʼatning biror tarixiy taraqqiyot bosqichida badiiy ijodga xos bir-biri bilan uzviy bogʻliq boʻlgan bir qancha barqaror xususiyatlari, asosiy vosita va prinsiplari. Chunonchi, bir yozuvchiga mansub bir necha asar taqqoslansa, ilgari surilgan gʻoyalar va turmush voqealari toʻlqinida, xarakter va hodisalar tasvirida, yozuvchi nutqi va bayon etish usulida umumiylik, oʻxshashlik borligi seziladi. Bu umumiylik, oʻxshashlik yozuvchi uslubining, yaʼni uning ijodiga xos gʻoyaviy-badiiy xususiyatlar (gʻoyaviy pozitsiya, xarakter talqini va syujet tasviri, tildagi oʻziga xoslik)ning asosini tashkil etadi. Turli tarixiy davr va turli mamlakat yozuvchilari ijodini oʻzaro yaqinlashtiruvchi badiiy xususiyatlarning oʻxshashligi esa ijodiy yoki adabiy metod yordamida aniqlanadi. Zotan ijodiy metod ijodkorning voqelikka munosabati, oʻzi tanlagan hayotiy voqelikni aks ettiruvchi badiiy vositalarni qoʻllashdagi asosiy ijodiy prinsiplaridan iboratdir. Masalan, klassitsizm (q.), romantizm (q.), realizm (q.) kabi. Demak, ijodiy metod borliq hodisalarini tanlash, umumlashtirish va baholash prinsipidir. Biroq hayot muntazam ravishda oʻzgarib, rivojlanib turar ekan, bu sanʼatdan ham oʻz xarakterini davrga moslashtirishni, obyektiv hayotni konkret obrazlarda mavjud tarixiy sharoitning estetik normalari asosida aks ettirishni talab etadi. Shu maʼnoda romantizm, realizm, tanqidiy realizm ijodiy metodlari va hozirgi adabiy jarayonning asosiy ijodiy metodi boʻlgan sotsialistik realizm (q. Sotsialistik realizm) adabiy taraqqiyotning maʼlum bosqichida tarixiy-zaruriy ehtiyoj natijasida yuzaga kelgan va biri ikkinchisining tugʻilishiga zamin hozirlagan., ijodiy metod