Менестрель

Менестрель

1. (фр. menestrel, лат. ministerialis — хизматда турувчи сўзидан) — менестрель. Ўрта асрлардаги сайёр ашулачи, музикачи ҳамда бир вақтнинг ўзида шоир бўлган шахслар. Менестреллар XIII—XIV асрларда Англия ва Францияда кенг тарқалган эди. Улар трубадур (қ.) лардан фарқли ўлароқ ўзлари ижод қилган асарларни ҳам куйлаб, чалиб юришган. Қўшиқ, шеър ва ҳикояларни музика жўрлигида ижро этишлари билан эса жонглёрлардан фарқланганлар. Менестреллар феодал жамиятига мос келувчи, ҳоким синфлар манфаатига хизмат қилувчи жимжимадор, дабдабали мазмунга эга асарларни кўпроқ куйлар эдилар. Шунинг учун ҳам улар фольклор анъаналаридан йироқ бўлганлар. Менестреллар асосан қашшоқлашган дворянлар орасидан чиққан бўлиб, феодаллар қўлида хизмат қилишган. Улар феодалларнинг оиласини, уларнинг мол-мулкини мадҳ этар, ўз хўжайинларини ҳимоя қилишга отланган рицарларга омад тилар, уларнинг ғалабасини ол