лачак
lachakлачак
шв. Хотинлар (кўпинча кекса аёллар) бошга ўрайдиган оқ дока ёки сурп; дакана.
Мақбаранинг панасида бошига оқ лачак ёпинган аёл киши кўринди-ю, ғойиб бўлди. — С. Анорбоев, Гўзаллик излаб
Бошларига катта-катта лачак ўраган келинчаклар сирға, мунчоқлар билан безанганлар. — Ойбек, Болалик
лачак
уст.загадка старинный женский головной убор, головной платок
бувимнинг лачаги узундан-узун лачак моей бабушки очень длинный (Игла, нить)