Kuyish, kuyib qolish

Куйиш, куйиб қолиш

1. юқори ҳарорат, электр токи, кимёвий моддалар (ишқорлар, кислоталар, оғир металларнинг тузлари ва бошқ.) ёки ионлаштирувчи нурланиш таъсири остида юзага келадиган тўқималарнинг шикастланиши. Юмшоқ тўқималарнинг шикастланиш чуқурлигига қараб К. нинг тўрт даражаси ажратилади: I – шикастланиш соҳасида қизариш ва шишиш, терининг оғриқлилиги; II – тўқималарнинг қаттиқ шишиши, терининг қизариши, шаффоф ёки хирароқ суюқликли пуфакчаларнинг ҳосил бўлиши; III – тери ва юмшоқ тўқималарнинг ўлиши, пўстлоқ ёки кўтирнинг юзага келиши; IV – терининг ва тери ости тўқималари (бириктирувчи тўқима, мускул)нинг суякка қадар куйиб кўмирга айланиши ва ўлиши (некроз). Алоҳида шакли – нурланишли (қуёш, рентген ва бошқ.) К.