konstanta

konstanta

Константа

1. (лат. constas — барқарор, турғун сўзларидан) — константа. Бирор шеърий системанинг ритмик табиатини белгиловчи барқарор белгилар. Константа икки хил маънода қўлланади: 1. Кенг маънода шеърий системага хос турғун белгилар. Масалан, бармоқ шеърий системасида шеърий мисралардаги ҳижоларнинг маълум нисбатда тенг бўлиши. Квантитатив системада эса чўзиқ ва қисқа ҳижоларнинг маълум тартибда такрорланиши натижасида шеърий ритмнинг юзага келиши ва ҳ. к. 2. Тор маънода бир шеърий система доирасида у ёки бу ритмик бирликнинг ўзига хос белгилари.

константа

1. константа, доимий, ўзгармас

константа

1. constant ['kɒnstənt] константа (доимий): математика, физика, кимё ва бошқа фан-техникада, С ёки К билан белгиланадиган ўзгармас қиймат. Мас: Фарадей сони - 9,65·10⁴ кл/мол; Авагадро сони – N_A = 6,02·10²³ ва ҳ.к.