Adabiyotshunoslik terminlarining izohli lugʻati
-
(лат. invehi — ҳужум қилмоқ сўзидан) — инвектива. Қадимги даврларда кенг тарқалган кескин фош этувчи, қораловчи, ўз характерига кўра ҳам ёзма, ҳам оғзаки ифодаланувчи ҳажв тури. Инвектива турли адабий шаклларда намоён бўлиши мумкин. Унинг кенг тарқалган шаклларидан бири эпиграмма (қ.)дир. Ўзбек демократик адабиётининг намояндалари ижодида инвективанинг ажойиб намуналарини учратиш мумкин. Бунга Муқимий, Аваз Ўтар ўғли, Завқий каби шоирларнинг конкрет дин ҳомийлари ёки миллий амалдор ҳамда мустамлакачилик ҳомийларига қарата ёзган ҳажвиялари мисол бўла олади. Чунончи, ўзбек адабиётида Завқийнинг «Аҳли раста» ҳажвияси, рус адабиётида эса М. Ю. Лермонтовнинг «Шоирнинг ўлими» асари инвективанинг гўзал намуналаридир.
Maqoladagi xato haqida xabar berish
