Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
— импровизация, бадиҳа. Олдиндан махсус тайёргарлик кўрилмай, ижодкорнинг бирор воқеа ёки нарсадан таъсирланиши ёхуд илҳом олиши билан боғлиқ бўлган ижодий жараён. Бинобарин, олдиндан тайёргарлик кўрмай шеър айтган ёки музика асари яратган ижодкор импровизатор, бадиҳагўй терминлари билан ифодаланади. Импровизация кўпроқ халқ ижодчиларига хос хусусиятдир. Импровизация ижодкорнинг истеъдоди, сўзга чечанлиги, шунингдек, унинг ижод пайтидаги руҳий ҳолати, хотираси билан ҳам боғлиқ жараёндир. Шунинг учун бир халқ ижодкоридан турли вақтларда ёзиб олинган бир асарнинг ўзи турли ҳажмга, турлича бадиийлик даражасига эга бўлади. Ёзма адабиётда импровизация кўпроқ мушоираларда қўл келади. Ёзма адабиётдаги бадиҳанинг гўзал намуналаридан бири Рўдакийнинг: Бўйи жўйи Мўлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрибон ояд ҳаме,— деб бошланувчи ғазалидир.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
