Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
(гр. hyperbole — муболаға сўзидан) — муболаға, гипербола. У ёки бу нарса, хусусият, воқеа ва белгини ўта кучайтириб, орттириб тасвирлаш воситаси. Муболаға воситасида ижодкор тасвирланаётган объектни бошқа объектлардан ажратиб, бўрттириб кўрсатиш, уни гоҳ мақташ, гоҳ масхаралашга эришади. Шунинг учун муболаға турли халқларнинг қадимги эпосидан тортиб ҳозирги асарларгача кенг қўлланилиб келади. Масалан, ўзбек қаҳрамонлик эпоси (қ. Героический эпос) даги Алпомиш ёки тўқсон алпнинг тасвири муболағанинг ажойиб намунаси ҳисобланади. Рус адабиётида муболағага Н. В. Гоголь, М. Е. Салтиков-Щедрин ва В. В. Маяковскийлар, ўзбек адабиётида Алишер Навоий, ўзбек совет адабиётида Ғафур Ғулом, Ҳамид Олимжон каби намояндалари кўп мурожаат қилган.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
