Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
газета-журнал услуби ёки газета-публицистика услуби. Вақтли матбуот, хусусан, газета ва журналларга хос услуб. Газета-журнал услуби ҳам у ёки бу давр тили нормалари билан боғлиқ ҳолда ўзгариб, ривожланиб боради. Баённинг хабар ва дарак характерида бўлиши, фактларнинг аниқлиги, ифоданинг ихчам ва равшан бўлиши газета-журнал услубининг асосий хусусиятларидир. Ҳозирги газета ва журналларнинг услуби жуда ҳам мураккаблашиб кетди. Чунки уларда чоп этилаётган материаллар турлича характерга эга. Бир материал хабардан иборат бўлса, иккинчи бир материал бадиий очерк, ҳикоя, романдан парча ёки шеърий асар бўлиб, уларнинг тилида образлилик, бадиийлик устунлик қилади. Шунинг учун ҳам газета-журнал услуби термини фақат хабар ёки публицистик мақолалар услубига нисбатан қўлланилади. Чунки бундай хабар ва мақолалар асосан газета ва журналларда босилади.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
