Эпитафия

1. (гр. epitaphios — қабр устида айтилган сўз) — эпи- тафия. Тарихан шеърий шаклда қабр тошларига битилувчи қис- қа ҳажмли шеърлар. Эпитафия дастлаб ўликка сиғиниш билан боғлиқ қарашлар таъсирида юзага келган. Қабр тошига битил- ган эпитафиялар айрим ҳолларда ўзга шахслар томонидан яратилади; баъзан эса ўлган шахснинг ижодидан бир неча мис- ра келтириш орқали ҳам юзага келади. Туркий халқларда эпи- тафиялар қадимий тарихга эга. Масалан, V—VIII асрларга мансуб туркий руний ёзувлари — Ўрхун-Енисей ёдгорликлари ҳам қабр ёзувлари ҳисобланади. Ҳозирги давр адабиётида эпитафия айрим шахслар устидан кулиб, масхаралаб ёзилган шеърларга нисбатан қўллани- лади.

Manba: Хотамов, Н.; Саримсоқов, Б. (1979). Адабиётшунослик терминларининг русча-ўзбекча изоҳли луғати. Tashkent: Ўқитувчи., 348-bet.