Ekloga

1. (гр. ekloge — танлаш сўзидан) — эклога. Дастлаб бу термин ҳар қандай шеърий тўпламга нисбатан қўлланилган бўлса, кейинчалик буколик (қ. Буколика) поэзиясининг жанрларидан бирининг номини англатадиган бўлди. Эклогада қишлоқ ҳаёти тасвирланса-да, бироқ у қишлоқ кишиларига хос ҳис-ҳаяжон ва кечинмаларни акс эттирувчи идиллия (қ.) лардан фарқланиб туради. Эклогалар шаклан драматик, эпик шеър ёки аралаш ҳолда бўлиши мумкин. Қадимги эклогалар фақат гекзаметрда, кейингилари эса хилма-хил вазнларда ёзилган. Рус адабиётида эклоганинг намунасини биринчи марта А. П. Сумароков яратган. Жанр сифатида эклога XIX асрдаёқ сўнди. Ҳозир яқин ва қадрдон кишилар билан биргаликда хилват табиат қучоғида сокин ҳаёт кечиришни мадҳ этувчи шеърлар кўчма маънода эклога термини билан юритилади.

Manba: Хотамов, Н.; Саримсоқов, Б. (1979). Адабиётшунослик терминларининг русча-ўзбекча изоҳли луғати. Tashkent: Ўқитувчи., 343-bet.